Bebeğim bugün ilk defa saçımı sıkıca kavradı ve çekti o küçücük elleriyle...

Sırtüstü yatarken kendi kendine yan döndü. Allah Allah!...

İlk Kontrolümüz...

Bugün sabahtan beri oldukça gergindim. Nasıl yapacağız, Bartuyla nasıl doktora gideceğiz, acaba ağlar mı, çok huysuzluk yapar mı, önce onun doktoruna mı gitsek yoksa benim mi???
Neyse sonunda yanıma yedek bebek bezi, emzik, ıslak mendil aldım... Evden çıkmadan Bartu ya sütünü içirdim ve sonunda port bebeye oturtup beyefendiyi (ilk başta sevmedi sonra alıştı) evden çıktık. Civcivim yol boyunca uyudu!!!
Sonunda doktora gittik.... Bartu’yu baştan aşağı muayene etti. Topuk testi verdi, birde bir yaşına kadar kullanmak üzere vitamin (multi tabs). Civcivim doktorda da uyudu!!!
Doktordan sonra bebeğime topuk testini de yaptırdık. Canım benim önce çok ağladı ama kucağıma alır almaz sustu ve uyumaya devam etti....
Bartuyla ilk evden çıkışımız korktuğum gibi olmadı.... Amma büyütmüşüm gözümde:))

Eve dönüş....

Bugün bebeğim 2 günlük oldu...
Klinikteki 2. gün ve doktorumuz eve gitmemize izin verdi. Kliniğe öyle bir yayılmışız ki toparlanıp çıkmamız bayağı uzun sürdü.... klinikten eve iki araba dolu dolu döndük. Eve önce biz vardık fakat anahtar diğer arabada kaldı... kapıda beklemek zorunda kaldık... Neyseki on dakika içinde bizimkiler geldi....
Veeee evimizdeyiz.... odamıza yerleştik, fındığımı yatağına yatırdık.
Evdeki ilk günümüz Bartu için uyuyarak, benim için ise onu izleyerek geçti... Ve tabii bu mucize için bol bol Allaha şükrederek....

Hoşgeldin Birtanem.....

Canım oğlum,

Hayatımıza hoşgeldin...