Oğlumla yine öğlen uykusundaydık ki gülme sesleri, yüzüme yediğim minik yumruklar ve yatağın sarsıntısıyla uyandım. Birde ne göreyim Bartu yüzüstü dönmeye çalışıyor. Dönüyor ama bir kolu sıkışıp kaldığı için tekrar sırtüstü düşüyor. Yılmadan usanmadan birdaha deniyor. Bir süre izledikten sonra biraz yardım ettim ve oğlum çok mutlu oldu. Yüzüstü vaziyette çığlıklar attı, ayaklarını salladı, eliyle çarşafa vurdu, emeklemeye bile çalıştı(ama olmadı)... Sonra sıkıldı tabii!!! Bu sefer de sırtüstü dönemedi, biraz yardımla döndü ve yatakta oyunlar oynamaya devam ettik.
Gün içerisinde ne saat sırtüstü yatırsam biraz uğraşıp yüzüstü döndü...
Az önce arabasında dolaştırırken oğlum uyuyakaldı. Alıp yatağına yatırdığımda yüzüstü dönmeye çalıştı. Ben onu yan döndürdüm, öptüm, salona geldim, bebe telsizinden bir ses ‘ingiiiiiiii’........ Odaya gittiğimde gördüğüm manzara çok tatlıydı. Oğlum yüzüstüydü. Ve burnu yorgana gömülmüş bir kolu altta sıkışmış uyumaya devam ediyordu. Ama rahatsız olmuş olacakki ağladı dedim ve yan yatırdım. Şimdi bekliyorum, biraz sonra anneannesi gelecek anlatmak için sabırsızlanıyorum....
