Hadi bahar gel artık...

20 gündür hastayız... Ben grip, farenjit, öksürük, alerji..... Oğlum ise Krup ve hala daha devam eden öksürük.... Zor hem anne hem çocuk aynı anda hasta olunca çok zor! Hele bir de çocuk hiç bir şekilde ilaç içmezse, burun damlasından ve hatta ıhlamurdan bile nefret ederse.... Üstüne iştahsızlık başlarsa ....
Sonuç iyileşemeyen bir anne, iyileşemeyen ve iyileşemedikçe huyu da kötüleşen bir velet.
Neyse ki aramızda geçen hoş diyaloglar var da biraz neşeleniyoruz:)

B: Anne ayağın iyileşti mi?
A: Ayağım iyiydi zaten oğlum, boğazım ağrıyordu.
B: Βurdan attın (ağzımı gösterdi), burdan kaydı kaydı, düştü düştü düştüüüüü, ayağına geldiiiii....
Α: Ne düştü anneciğim?
B: İlaç


A: Okul nasıldı bugün?
B: Cog üzeldi anne, ama bi cocug ağlıyodu...  Anne sen benim annemsin okulun annesi değilsin!

Oğlumdan inciler...

Oğlum galiba rüyasında gördü bilmiyorum bugünlerde heyecanlı heyecanlı hep aynı şeyi anlatıyor...
B: Ananenin bağabası bis oldu. Bağabanın önüne detejan döküldü. Hem önüne hem ağkasına detejan döküldü. Ananenin bağbası bozuldu. Detelekleği döndü döndü döndü döndü, bozulduuuu. Anane ditti ditti ditti dittiiii bağbası bosuldu. Bağabanın önünden dumanlay cıkdı.
bağaba: araba
detejan: deterjan
detelekleğ: tekerlekler

Anneanneyle tv izlerken birdenbire tv bozulur, kapanır. Anneanne ne yaparsa yapsın bir türlü açamaz televizyonu...
A: Bartu tv bozuldu!
B: Anneanne acaba deezyonun benzini bitmiş mi?

Horoz şeklinde üzerine binip öne arkaya sallanmaya yarayan adını bilmediğim bir oyuncağı var oğlumun. Dün gece aniden heyecanla oyuncağını kucakladı (boyundan büyük oyuncağı)....
B: Anne bu oncakdan okulda yok! Bunu okula götürcemm!
A: Tamam canım istersen okula götürürüz.
B: Şimdi olmas anne, okul uyudu.
A: Tamam,:))))))

Kreş...

Oğlum okullu oldu artık...
Ve kreşte ilk haftayı geride bıraktık...
Yavaş yavaş alıştırmaya çalışıyoruz. Beraber gidiyoruz, 2 saat kadar kalıp oyun oynuyoruz ve eve dönüyoruz. Bugün ilk defa daha uzun süre kaldık. Sınıfına arkadaşlarıyla beraber yalnız girdi. Bahçede oynarken ben uzaktan izledim, beni aramadı bile. Meyve saatinde arkadaşları ve öğretmenleriyle beraber gidip elma yedi. Sonra öğretmenine ''annem nerde?'' diye sorunca beni çağırdılar. Yanına gittiğimde bana ''bak anne elma, daha isdem'' dedi. Öğle yemeğinde de ''annem yedirsin'' deyince yanıma getirdiler, yemeğini yedirdim ve eve döndük...
Çalışmadığım ve acelemiz olmadığı için yavaş yavaş alıştırmaya karar verdik öğretmenleriyle. Pazartesi 1 saat kadar orda bırakıp azar azar bu süreyi artırmayı düşünüyoruz. Şimdilik iyi gidiyor. Tabii bunda ilk gördüğü andan itibaren gidip gelip oğluma sarılıp, öpücükleriyle beyefendiyi mest eden sınıf arkadaşının katkısı büyük diye düşünüyorum. İlk aşk mı acaba?.... :))