tv ve klima

Oğlum bir süredir tv kumandasını eline aldığında televizyona doğru uzatıyor. Babasına söyledim rastlantıdır dedi. Bugün yine yaptı, aradan yarım saat geçti klimanın kumandasını eline aldı. Ve klimayı açmaya çalıştı. Yakında kendi kendine tyi açıp bir de klimayı çalıştırırsa şaşırmam:)))

Minik Astronot..

Artık koltuk altından tutup yürütüyoruz beyefendiyi! Yüzünde kocaman bir gülümseme, bacaklarını normalden biraz fazla kaldırıp sağlam adımlar atıyor oğlum.
Resmen astronot yürüyüşü!!!

Bugün oğlum ne başardı?

Oğlum tutunarak ayağa kalktı!
Nihayet!!! Veeee oğlumuzun kendi başına ilk ayağa kalkışını babasıyla beraber gördük, bir de fotoğrafladık!!!

Oğlum düştü:((

Ne yazıkki oğlum ilk defa düştü bugün...
Sabah uyanınca herzamanki gibi yanıma aldım, baba kalkıp oturma odasına gidince bende 2 tane yastıkla oğlumu engellemek için bariyer yaptım - sözde! Ama benim inatçı ve meraklı oğlum engeli aştı ve güm!!! Evet bir patırtıyla uyandım baktım oğlum yanımda yok arkasına bir ağlama sesi, oğlum yerde!!! Bir süre kucağımda dolaştırıp konuşup öpüp sakinleştirmeye çalıştım. Sonra babası da yardım edince oğlum biraz sakinleşti, su içerken uyudu. 10 dk sonra düüüd düd yaparak uyandı, gayet mutlu!!!

Bugün düşme olayının yanısıra birde güzel olay yaşadık. Oğlum kimseden yardım almadan yatar pozisyondan oturur pozisyona geçti!

Bugün...

Bu sabah kafamda saç köklerimde bir acıyla uyandım. Sabah sütünü verdikten sonra yanıma aldığım fındığım uyanmış yüzüstü dönmüş, büyük bir keyifle saçlarımı çekiyormuş meğer. Ben saçlarımı kurtardıkça o daha bir hırslanıp, daha şiddetli çekiyordu. Sonra saçlarımı bıraktı kirpiklerime taktı! Gözümü çıkarmaya çalışınca çareyi kalkıp mutfağa geçmekte buldum. Bir güzel ailecek kahvaltımızı yaptıktan sonra oğlumun eline bir parça ekmek verdim ilk defa! Çok sevdi, önce evirip çevirip inceledi, sonra kemirmeye başladı. Çok tatlıydı...

Not: Niye ekmeği eline vermek için bu kadar bekledim bilmiyorum!

9. Ay Kontrolü

Doktora gittik!
10 kilo, 73cm...
Herşey yolunda...

Oğlum 9 aylık....

Tam 9 ay...
Zaman nasıl çabuk geçiyor...
Her günümüz birbirinden güzel, birbirinden komik!
Her geçen gün oğlumun tatlı mı tatlı bir bebekten nasıl da kişilikli ve iyi kalpli bir çocuğa dönüştüğünü izliyoruz heyecanla...
Her sabah merakla uyanıyoruz, acaba oğlumuz bugün neler öğrenecek diye...
Artık herşeyi anlıyor ve biliyor gibi bakıyor bize bu bebek. Bizi inceliyor, o güzel kafasının içinde birşeyler düşünüp, sanki plan kurup ona göre davranıyor.
Artık tüm gün konuşmaya çalışıyor. Daddaddad deddedded, ham mammam....
Dudaklarıyla tükürükler eşliğinde çıkardığı o komik sesler. Ve emeklemeye çalışırken geri geri gitmesi...
Bu bebek bir alem!!!
Benim canım, hayatım, bebeğim, herşeyim....