Canım oğlum, nasıl da sahipleniyorsun küçük kuzenini...
Okulun sergisinde bütün çocuklar merakla kuzeninin başına üşüştüğünde onların önüne geçip, kollarını iki yana açıp engel oldun dokunmalarına.... Sonrada anlattın gururlanarak ''O çocuk Kayra'yı çimdikliycekti ama ben önünde bir heykel gibi durdum, Kayra'yı korudum''
Bugün anneannen Kayra kucağında ocaktaki yemeği karıştırınca kızdın ona, ''Napıyorsun kucağında çocukla, çocuğu yakıcaksın, yaklaşma ateşe'' diye... Ve sonra gelip şikayet ettin ''Kucağında çocukla yemek yapıyor, ateşe yaklaşıyor'' diye....
Canım oğlum, Kayrayı yanına yatırdığımızda, kucağına verdiğimizde ona sevgi dolu gözlerle bakıyorsun, ağladığında dikkatini çekip sakinleştirmek için çeşit türlü sesler çıkarıyorsun (pek işe yaramıyor ama olsun), İstemediğin çocukluk oyuncaklarını Kayra'ya verilmek üzere ayırıyorsun, Kayra gelmeyecek dediğimizde dudaklarını büküp ''Ama gelmezse beni özler, ağlar'' diyorsun....
Benim canım oğlum, olgun oğlum, kalbin de gözlerin gibi.... Işıl ışıl, kocaman...
Biliyorum içindeki fırtınaları, görüyorum... Paylaşmak biraz zor geliyor zaman zaman... Bu yüzden hırçınsın biraz, huysuzsun bu aralar. Ama ailemiz büyüyor bebeğim, kuzenlerin oluyor, kardeşin geliyor... Farklı bir duyguyla tanıştın ilk defa, yüzleşmen gereken... Ve çok iyi gidiyorsun, gerçekten.
İlk gözağrımız çok iyi bir abi oldun kuzenine, ve biliyorum 6 hafta sonra pasta süt hayatımıza katıldığında çok iyi bir abi olacaksın kardeşine...
Seni çook seviyorum, seni çook seviyoruz....
