Bugün Bartu 3 aylık oldu, artık daha bir büyüdü daha bir hareketlendi....
Anneannesini dedesini teyzesini tanıyor, gülümsüyor, konuşulduğunda cilve yapıyor...
Her sabah babası’nın yanına yatırıyorum. Babası uyuyor, Bartu ona bakarak gülüyor neşeleniyor.
Eller hep ağızda, hep ıslak...
Çıngırağını eline verdiğimde tutup sallıyor.
Süt içerken elimi sıkı sıkı tutuyor.
Bir de kucağımda uyumaya alıştı, hemde ben otururken, dolaştırmadan sallamadan.
Artık eskisi kadar sık ‘aya aya aya’ demiyor ama konuşulduğunda ooooğ oooğ diye karşılık veriyor... Bir iki kere de annngi dedi. Anneme göre anne demeye çalışıyormuş. Hoşuma gitmedi desem yalan olur ama bu kadar erken anne demeye çalışıyor olabilir mi, bu mümkün mü bilmiyorum.
Başındaki konaklar bayağı azaldı, tabiii saçlarıyla beraber.... Her bir parça konak bir tutam saçla beraber çıkıyor, galiba kel oğlan olacak benim oğlum....
Banyoyu sevmiyor, banyo yapılacağını anlayınca hemen ağlamaya başlıyor. Bugün yine annemle beraber yıkadık oğlumu. Anneanne ve soyunmak birleşince bebeğim banyo vakti geldiğini anladı ve annem onu soyarken başladı ağlamaya.... çığlıklar ve gözyaşları eşliğinde banyo faslını tamamladık ve sıra mis kokulumu doya doya koklamaya geldi.
Canım benim...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder