Tembel Anneden notlar

Çoooook tembelim bugünlerde...
Bütün kurallarımı esnetiyorum, boşveriyorum ve bu duruma ben bile şaşırıyorum. Televizyon izleme konusunda max. 2 saat kuralım resmen bitti. Bir iki kere esnek davrandım ve ipin ucu kaçtı. Eskiden olsa hemen kontrol altına alırdım ama enerjim yok bu aralar.
Oğlum son bir aydır bizimle uyuyor. Asla yapmam dediğim şeyi yapıyorum. Oğlumun odası çok sıcak, eğer yatağına yatırsam bir saatte ter içinde uyanacak ve bizim yanımıza gelmek isteyecek ne de olsa! diyorum ve hiç uğraşmadan yanıma yatırıyorum. Sarmaş dolaş uyuyoruz.
Bu tembelliğim ve esnekliğim uyku ve yemek konusunda da kendini gösteriyor. ''Yemiyor musun oğlum? tamam sen bilirsin'',  ''Hadi uyuyalım, tamam madem istemiyorsun biraz sonra''.....
Evdeki işler de birikti, ütü yapmam lazım of!
Of  of of, kendime gelmem lazım!!!
Yazacak çok şey var,günlerdir elim gidiyor, sonra yazamıyorum hep erteliyorum...
Unutmamak için birşeyler yazayım bari.

Oğlum yine çok tatlı. Zengin bir kelime haznesi var artık. Duyduğu her kelimeyi cümle içinde ve (genelde) doğru şekilde kullanıyor. Bir soru sorulduğunda kesinlikle evet hayır gibi kısa cevap vermiyor. örneğin:

A: Dışarı çıkmadan önce tuvalete gitmek veya su içmek istermisin canım? İstersen suyumuzu yanımıza alırız.
B: Hayıy, dışağı çıkmadan önce tubalete gitmek ve de su içmek istemem. Suyumusu yanımısa almamız gerekicek.
Not : Bugünlerde en çok kullandığı kelime '' gerekicek''

-bu lambayı onağmam gerekicek
-bunu elvisten saklamam gerekicek
-olamas başaramadım, tekrar yapmam gerekicek...
-bis anneaneyle oyun oynuyoruz, senin oynaman gerekmez
diyor...

Ve yine bugünlerde...

-vay canına, gözlerime inanamıyoyum
-kendi gösümle göğmesem inanmazdım
-kim güsel güsel oturursa ona bunu vericem
-kim benimle oyun oynamak ister
-böyle güsel oldu diil mi?
-elvise bir daha yapma desem yapmaz, beni dinler diil mi?
diyor...

Eline şerit metre alıp boyunu ölçüyo ''anne 3 oldum'' diyor...

Aramızda geçen birkaç diyalog da şöyle:

Teyze: Bartu kardeş istermisin?
B: Benim okulda bisürü kaydeşlerim var, kaydeşlerin adı ağkadaş.

-Anne ben senin kaynından çıktım mı? senin kaynındamıydım?-
-ben senin kaynına girmek istemem
-ben büğüb ekmek isteğim, küçük ekmek yeğsem bebek olurum annemin kaynına girerim

Bahçede oturup sohbet ederken kalkıp içeri giren dedesinin ardından...
-olamas, bir insan eksik!

Evimize ziyarete gelen 7 yaşındaki kuzeninin oyun daveti karşısında...
S: Bartu oynayalım mı? hadi oynayalım
B: Ben aş önce oynamıştım, sen evine gittiğinde oynarım.

-anne ben uyandım, aşada sabah olmuş mu? Yıldızlar kaybolmuşmu diye pencereden bi bakıcam.
-Olamas koşaman bir kaymon! Dışayda koşaman bir kaymon var. Aşada (acaba) o kaymon dışayda naapıyor? Buldum! Kaymon dışayda evi mis yapıyor.

B: Anne bardağmı yıkarmısın?
Yıkayıp kurulayıp veriyorum
B: Anne sen muhteşemsin! Seni çog seviyorum!
Not: Ben de seni canım oğlum. Çoooooooooooooook!

B: Anne bana makarna pişiğsene
A: tamam canım hemen yaparım
B: Sen beni hiç kırmazsın mı?
A: Kıramam canım, hiç kıramam seni
B: Annannem birgün beni yere düşürmüştü ve kırmıştı

Bu tembelliğime göre iyi yazdım:)