Bahçede...

Baba Bımbı....

Birkaç kelimeyle ve 'ııııııh'larla her derdini anlatan oğlum bugünlerde konuşma çalışmalarına hız verdi. Bütün yiyecek ve içeceklere, ayrıca emziğe biberona mama diyen oğlum nihayet mamalar arasında bir ayrım yapıp ekmeğe 'mehmek' dedi. Tabii favori yiyeceğinin ekmek olduğunu düşünürsek ekmeğe bu ayrıcalığı yapması normal.

İşte oğlumun repertuarından kelimeler:

babba: baba
mama - mammı- mamam: mama, yemek, su, ekmek, meyve, emzik
hüpp mamam: çok sevdiği mama!
dedde: dede
deeğde: teyze
nenne: anneanne
nanne: anne
bımbı-bumbu-bımbi: araba, saç kurutma makinesi, elektrik süpürgesi, klima,bulaşık makinesi
biybıy: yeni oyuncak arabası
vaf vaf: hav hav yani köpek
ü: horoz
me me me: kuzu sesi
memmi: emzik
mehmek: ekmek
baba bımbı (kol havada, el salmaya hazır): baba işe gitti.

ayrıca oğlumun tek bir kereye mahsus söylediği ve birdaha kesinlikle söylemediği kelimeleri var.
işte tek seferlik kelimeler:

ağaba: araba
canca: çanta
köpehh: köpek
bebe: bebek
diddi: gitti
bıybıy: bay-bay
emdih: emzik

şimdilik bu kadar, bakalım fındık ilerleyen günlerde neler söyleyecek!!!

Yorgun ama Mutlu

Oğlum hiçbir zaman gece belli bir saatte yatıp sabaha kadar uyuyan bir bebek olmadı. Mutlaka en az 1-2 kere uyanır.

Uyutmak ta çok kolay değil. 17 aylık bebek, hala kucağımda sallıyorum, biraz bebek arabasında gezdiriyorum ancak öyle uyuyor. Yatağına yatıp, benim okuduğum masalla uyuyacağı günleri beklerken uyku düzeni tamamen altüst oldu.

Son bir-iki aydır saat 2.30- 3.30- 4.30- 5.30 ve 6.30'da uyanıyor. Her seferinde kucağıma alıp uyutup yatırıyorum. Bazen de yatır yatmaz ağlıyor, hemen kucağıma alıyorum uyuyor sonra hiç şaşmadan bir sonraki uyanma saatinde uyanıyor. O kadar dakik ki benim oğlum 5 dk. geçirmiyor uyanma vaktini. Gece boyunca 5-6 kere, hep te aynı saatlerde uyanıyor.

Küçük Bey sabah 7'de de tüm enerjisiyle güne başlarken ben pil bitmiş bir halde yataktan kalkmaya çalışıyorum. Birde 12 kiloluk bebeği kucakta gezdirerek uyutmaya çalışmanın belime yaptıkları var tabii yorgunluğumun üstüne eklenen.

Ama yinede öyle tatlı bir gülümsemesi varki, bütün yorgunluğumu alıp götürüyor diyecem ama diyemiyorum, hepsini almıyor maalesef. En azından göz altında morluklar, dalgın bakışlar ve geç algılama problemi olarak kalıyor. Ahhh bir başarsak uyku düzenini oturtmayı, ahhhhh!

Not: Şikayet etmiyorum, tüm bu yorgunluğa rağmen dünyadaki en güzel şey. Belki bir gülümsemesi tüm yorgunluğumu almıyor ama beni dünyadaki en mutlu insan yapmaya yetiyor.

Nannee!!!

17 ay sonra oğlum bana anne demeye karar verdi!
Geçenlerde oğlumun sesiyle uyandım 'nanneeee nannnneee mama, nannee nanne mama' diye...
Tahminen çok kıymetli emziğini yere atmış, biraz söylenmiş ıııh'lamış, ıııhh'lamaların işe yaramadığını, annesini uykusundan uyandıramayacağını anlamış ve çareyi bana anne diye seslenmekte bulmuştur. Sonunda ben uyanınca eliyle emziğini işaret edip 'nanne mama, nanne mama' diye isteğini tekrarladı küçük bey. Ve emziğine kavuşunca içten sıcak bir gülümsemeyle annesine teşekkür etti oğluşum...
Not:
Nanne =anne
Mama =emzik (oğlum burada emzik anlamında kullanmış olsa da yemek, ekmek, su gibi gıdalara da mama, mamam veya mammı diyor)

Oğluma...: ben seni yerim! ne tatlı nanne diyorsun canım noğlum!

Oğlumun Günlükleri...

Kendime vakit ayıramamaktan şikayet ederken neden oğluma 4 ayrı günlük tutuyorum ki?

önce bir kırtasiyeden aldığım günlüğe yazmaya başladım. Daha çok boş yerleri doldur gibi bir şeydi. doğuma gelen ziyaretçiler, ilk yeni yıl, ilk arkadaşlarım, ilk kelimelerim gibi şeyler.
Sonra bir tane daha aldım, benzer ama daha kapsamlı....
Sonra bilgisayarımda bir dosya açıp yazmaya başladım oğlumun maceralarını. İlerde çıktı alır, kitap haline getiririm diye düşünerek.
Ve şimdi de bu blog -ve aşşşk- üstelik hiç vaktim yokken, bir sürü iş beni beklerken!
Olsun ben 4 günlüğe de yazmaya devam ediyorum, hem oğluma ilerde güzel bir hatıra olur hem de ben yazdıkça mutlu oluyorum.
Galiba ben daha çok kendim için yazıyorum çünkü ben oğlumu anlatmaya doyamıyorum...

Renkli renkli...

Ocak ayında oğlumun yaptıklarını kısa kısa not düşmüştüm bir yerlere, tarihleriyle beraber...
Şimdi buraya aktarayım en iyisi, hayatımızdaki bazı renkli anları bir günlükte toplamış olalım bariiii...

02.01.10 Ctsi.
Oğlum kaka yaptıktan sonra eliyle bezine vurarak haber verdi. galiba tuvalet dönemine adım adım yaklaşıyoruz.

05.01.10 Salı
Oğlum el arabasını gezdirip eee-eee-e yapıyor. Hatta içine oyuncağını koyuyor. Oyuncağını uyutmaya çalışıyor ama bu oyuncak bazen bir araba olabiliyor...

06.01.10
Oğlumu yine babasıyla aramıza yatırdım bu sabah. Hiç olmazsa yarım saat daha kestirebiliyorum böylece... Ama bu sabah farklı bir şey oldu. Oğlum çantamdaki bebe bisküvilerini buldu ve yemeye başladı. sessiz sessiz bisküvilerini yerken, ve ben biraz(!) uyurken babasıda uykusunda söyleniyordu ''offff yapmasana oğlum yeter, çocuğa birşey söylesene ooooooooff'''... sonunda dayanamadım ve ''AAAyyy noldu ki? çocuk uslu uslu oturuyor bisküvi yiyor'' diye patladım. Meğer benim cingöz oğlum bisküvileri yemiyor parçalayıp parçalayıp babasının kulağının içine atıyormuş!!! Minicik eller ne işler beceriyor:)) Oğlum bu sabah babasının kulağını bisküvi kırıntısıyla doldurdu.

21.01.2010

Sabah sabah dünya tatlısı bir sesle uyandım-uyandırıldım yine. Nanne mama! Nanne mama! Nanae mamaaaaaaaa! Nanneeeeee mamaaaaaaa! oğlum acıkmış annesine haber veriyormuş meğer...

....
Baba-babaaağa: baba
Dedde- dede- dedieee: dede
Değde: teyze
Nennne: anneanne
Innne: anne (çok ender)
Mamma- mammı- mamam: yemek, su, ekmek, emzik
Imbımbı- bımbım- ımbı- imbı- umbu: araba
Bımgha bımgha bımgha bım: ?
Debba: ?
Bıyımbi: ? elektrik süpürgesi olabilir
Diyabba: ?
Deeh deeh de

Yoğurt - Yorum Yok...