2.5 yıldır hayatımızda olan minik adam...
Beni sevdiğini söyleyecek, ''sacın cog güzel oldu'' diye iltifat edecek kadar büyüdün artık, ve de pazarlık yapacak kadar.
-son bir dadalada daha söz!!!
Ve itiraz edecek kadar...
-ben bugün misim, beni yadın yıga!!!
Zaman zaman annene de küsecek, şikayet edecek kadar...
-ben üzüldüm, cünkü ssen yemeg yedin, men onun onnamak istiodum, men küsdüm....
Küçücük ellerinle annenin saçını okşayacak, şefkat gösterecek kadar...
Büyük bir heyecanla annene yardım edecek kadar...
-anne sana yadım edeyim miii? yamımcı olayımmı?
Oyuncak sepetinden istediğin oyuncağı almak için eğildiğimde ''Ben seni duddum anne, düşne diye duddumm anne'' diyecek kadar büyüdün...
Ama hala....
saçımla oynamadan uyuyamayacak, 3 taneden fazla olan herşeyin on tane olduğunu sanacak, duştan korkacak, ve tırnaklarının mum olduğunu düşünecek kadar küçücüksün...
Hala annenin minik sevgi dolu oğlusun...
Canısın...
Mis kokulususun...
Kucağıma aldığım andan itibaren beni tamamen değiştiren, birini kendimden fazla sevmeyi öğreten meleğimsin...
Bugün 2buçuk yaşında oldun birtanem, iyiki doğdun...
dadalada: çikolata
misim: temizim
yadın : yarın
yıga: yıka
onun onnamak: oyun oynamak
yadım: yardım
yamımcı: yardımcı
duddum: tuttum
düşne: düşme



Hiç yorum yok:
Yorum Gönder